Chain mails

Για να μη γράψω διάφορα για τα chain mails τα οποία μετά θα αυτολογκρίνω , παραθέτω το εξής mail :

Γεια. Με λένε Κόννυ και πάσχω από ενοχές επειδή δεν έχω στείλει 50 δισεκατομμύρια γαμημένα e-mail/αλυσίδα τα οποία έλαβα από ανθρώπους που πραγματικά πιστεύουν ότι, αν συνεχίσεις την αλυσίδα, ένα κακόμοιρο 6χρονο στην Καστανομαγούλα, που έχει ένα βυζί στο κούτελό του και ένα αυτί στον κώλο του, θα μαζέψει λεφτά για να μπορέσει να χέσει! Ειλικρινά πιστεύετε ότι ο Bill Gates θα δώσει σ'εσάς, και σε όποιον στείλετε το e-mail του, $1000; Πόσο βλάκες είστε; "Αααααααααα, κοιτάξτε! Αν κάνω scroll down σε αυτή τη σελίδα και κάνω μια ευχή, θα πάω στο κρεβάτι με όλα τα τεκνά του περιοδικού!" Τι μαλακίες! Ή ακόμα, μπορεί τα διαβολικά ξωτικά των e-mail/αλυσίδων να έρθουν στο σπίτι μου και να με πηδήξουν στον ύπνο μου επειδή δεν συνέχισα μία αλυσίδα που ξεκίνησε ο Απόστολος Πέτρος το 5 μ.Χ. και την έφεραν στην Ελλάδα νάνοι προσκυνητές με το Έλλη! Χέσ'τους! Δείξε λίγη ευφυία και σκέψου σε τι συνεισφέρεις με το να στέλνεις τέτοια e-mail. Το πιο πιθανό να γίνεις αντιπαθής. Αυτό που θέλω να πω είναι το εξής: Αν λάβεις ένα e-mail/αλυσίδα, το οποίο απειλεί ότι δεν θα κάνεις σεξ ή δεν θα έχεις τύχη για την υπόλοιπη ζωή σου, χέσ'το και σβήσε το. Αν έχει πλάκα, στείλε το. Μην τη σπας στον κόσμο με το να τους κάνεις να νιώθουν ένοχοι επειδή ένας λεπρός στη Μποτσουάνα, που δεν έχει δόντια και είναι δεμένος σε έναν πεθαμένο ελέφαντα εδώ και 27 χρόνια, έχει σαν μόνη του λύτρωση τα 5 σεντς που θα λάβει αν εσύ στείλεις αυτό το e-mail! Α, παρεπιπτόντως, προς όλους εσάς τους χαζούς εκεί έξω: ΚΑΜΜΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΤΡΟΠΟ ΝΑ ΕΝΤΟΠΙΣΕΙ ΤΑ E-MAIL ΠΟΥ ΣΤΕΛΝΟΝΤΑΙ ΕΚΤΟΣ ΤΟΥ ΔΙΚΤΥΟΥ ΤΗΣ. ΟΧΙ, ΟΥΤΕ Η MICROSOFT!! Τώρα, στείλε αυτό το e-mail σε όλους τους γνωστούς σου. Διαφορετικά, αυρίο το πρωί το βρακί σου θα έχει γίνει σαρκοφάγο και θα φάει τα γεννητικά σου όργανα!!

[έκκληση]
ΣΤΑΜΑΤΗΣΤΕ ΝΑ ΠΡΟΩΘΕΙΤΕ ΤΑ CHAIN MAILS
[/έκκληση]

Οι κορυφαίοι...

Το πρώτο πρωτάθλημα ποδοσφαίρου που θυμάμαι ολόκληρο είναι αυτό του 1996-97 (θυμάμαι σαν τώρα τα 5 γκολ του Ολυμπιακού στην Καστοριά επί της τοπικής ομάδας την πρώτη αγωνιστική εκείνη της σεζόν). Σήμερα λοιπόν , θα κάνω μια προσπάθεια να γράψω τους καλύτερους παίκτες που έχουν περάσει από την ομάδα . Το σύστημα είναι 4-4-2 (το οποίο άλλωστε είναι το μόνο σύστημα που υπάρχει στον κόσμο : 4-4-2 kick'n'run). Οι μέσοι παίζουν είτε στην ευθεία , είτε σε ρόμβο , πάντως και σε κάθε περίπτωση χωρίς το κλικ του Μαντζουράκη (που τότε είχε γίνει και ανέκδοτο). Πάμε λοιπόν :

ΑΜΥΝΑ

Τερματοφύλακας : Δημήτρης Ελευθερόπουλος , αναπληρωματικός : Αντώνης Νικοπολίδης
Δεξί μπακ : Χρήστος Πατσατζόγλου , αναπληρωματικός : Δημήτρης Μαυρογενίδης ,
Αριστερό μπακ : Γρηγόρης Γεωργάτος , αναπληρωματικός : Στέλιος Βενετίδης
Στόπερ1: Κυριάκος Καραταίδης , αναπληρωματικός : Γκαμπριέλ Σούρερ
Στόπερ2:Εντου Ντρασένα , αναπληρωματικός : Γιώργος Ανατολάκης

ΚΕΝΤΡΟ
Δεξί χαφ : Λουτσιάνο Γκαλέτι , αναπληρωματικός1 : Στέλιος Γιαννακόπουλος, αναπληρωματικός2 : Χάρης Παππάς
Αριστερό χαφ: Πρέντραγκ Τζόρτζεβιτς , αναπληρωματικός : έλα ντε, όλο ο Τζόλε παίζει
Αμυντικο χαφ :Κριστιάν καρεμπέ , αναπληρωματικός1: Ιεροκλής Στολτίδης αναπληρωματικός2: Μοεντίν Ζε Ηλίας
Επιτελικός μέσος-δεκάρι : Βίτορ Μπόρμπα Φερέιρο Ριβαλντο , αναπληρωματικός1 : Βασίλης Καραπιάλης, αναπληρωματικός2 : Παρ Ζέτεμπεργκ , αναπληρωματικός3 : Νούνιεζ

ΕΠΙΘΕΣΗ
Δεύτερος επιθετικός : Ζιοβάνι Σίλβα ντε Ολιβέιρα , αναπληρωματικός : Ίλια Ίβιτς
Σεντερ Φορ: Αλέξης Αλεξανδρής , αναπληρωματικός1:Ντάρκο Κοβάσεβιτς , αναπληρωματικός2 : Σίνισα Γκόγκιτς

Προπονητής : Ντούσαν Μπάγεβιτς , βοηθός προπονητή : Τάκης Λεμονής
Γιατρός : Ιωάννης Δάρρας

Μιλάμε για πραγματική dream team , αυτή η ομάδα με αυτούς τους παίκτες στα 25-30 τους θα μπορούσε να κοντράρει σήμερα άνετα τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ ή την Ρεάλ Μαδρίτης και θα ήταν υποψήφια για κατάκτηση Champions League παίζοντας μπαλάρα, όπως άλλωστε και η μεγάλη ομάδα του Μπάγεβιτσς το 1998-99 που έφτασε στους 8 της Ευρώπης αποδίδοντας το καλύτερο ποδόσφαιρο στα ελληνικά γήπεδα της τελευταίας 12ετίας by far ...

Ακούω ενστάσεις στα σχόλια.

Μπορούμε βέβαια να φτιάξουμε και μία αντι-ομάδα , ιδού λοιπόν :

ΑΜΥΝΑ
Τερματοφύλακας: Έρβιν Λεμενς
Αριστερό Μπακ : Ντιντιέ Ντομί
Δεξί μπακ: Τζο Νόβακ
Στόπερ : δε χρειαζονται , έχουμε τον Ντομί και τον Νόβακ

ΚΕΝΤΡΟ
όλο το κέντρο μόνος του : Μίλος Μάριτς
Δε χρειάζεται άλλο κέντρο , έχουμε τον Μίλος τον Μάριτς

ΕΠΙΘΕΣΗ

χωρίς θέσεις γιατί είναι μεγάλοι παίκτες
Ζίζι Ρόμπερτς
Μάρτσιν Κούζμπα
Φέλιξ Μπόρχα
Γκαμπριέλ Αλβες
Λάρα Γκαρσία Ντάνι (οεοεοεοεοε , για πάντα στις καρδιές μας)
Αρούνα Μπαμπαγκίντα

Η ομάδα θα παίζει με 10 , γιατί με 11 θα κέρδιζε όλους τους παγκόσμιους τίτλους διά περιπάτου. Τώρα με 10 παίκτες μπορεί να παραχωρήσει καμιά ισοπαλία αν βρεθεί σε κακή μέρα.

Προπονητής : Νικόλας Αλεφαντοοοοοοοοοοοοοοος , Βοηθός Προπονητή : Γιάννης Κόλλιας (ο ένας και μοναδικός προπονητής εδώ και 12 χρόνια που κατα την , έστω και υπηρεσιακή , θητεία του έκανε μηδέν νίκες , φέρνοντας ισοπαλία μέχρι και με την Προοδευτική εντός έδρας)

Πάμε μωρή αρρώστεια , Ντάνι-Αλβεζ-Κούζμπα και το κοντέρ σταματάει στα 6 γκολ στην επίθεση κατ'ελάχιστο...

Αν θυμάστε κι άλλους μικρούς ήρωες , σας περιμένω στα σχόλια.

Περί στόχου και αυτοσκοπού Ι

Αναδημοσιεύω εδώ ένα άρθρο του Αντώνη Πανούτσου που είχε γράψει για την αθλητική εφημερίδα Sportday με αφορμή τα γενέθλια του Ολυμπιακού στις 10 Μαρτίου (του 2006). Το έχω κρατήσει από τότε , το έχω τυπώσει και το διαβάζω συχνά-πυκνά , ορίστε λοιπόν :

Γεννήθηκα το 1948 στην Καλλίπολη Πειραιά. Μια εποχή, που όποιο παιδάκι δήλωνε Παναθηναϊκός το έπνιγαν στο λιμάνι και όποιο δήλωνε ΑΕΚτσής, το έβαζαν σε κλουβί σαν σπάνιο είδος. Στον Πειραιά, εκτός από τους Ολυμπιακούς, υπήρχαν κάποιοι Εθνικοί, οι οποίοι όμως έμεναν από την Ευαγγελίστρια και πέρα, μία γειτονιά που είχε τόση σχέση με την Καλλίπολη όσο τα περίχωρα του Πεκίνου. Στο συγκεκριμένο κομμάτι της Α' Πειραιά δεν γινόσουν Ολυμπιακός. Γεννιόσουν. Οπως γεννιόσουν χριστιανός ορθόδοξος. Η μόνη διαφορά ήταν ότι δεν το έγραφε η ταυτότητά σου. Πιθανότατα, επειδή υπήρχαν περισσότερες πιθανότητες να είσαι μωαμεθανός.

Το 1952, σε ηλικία τεσσάρων ετών, ο θείος μου, ο Αντώνης, με πήγε στο γήπεδο της Ελευσίνας για να δούμε ένα ματς του πρωταθλήματος της ΕΠΣ Πειραιώς εναντίον του Πανελευσινιακού. «Εμείς είμαστε με αυτούς που φοράνε τα κόκκινα», μου είπε. Δεν χρειάστηκε να το επαναλάβει. Ημουν με «αυτούς με τα κόκκινα» στο πρώτο ευρωπαϊκό ματς του Ολυμπιακού εναντίον της Μίλαν στο παλιό Καραϊσκάκη. Ημουν με τους κόκκινους, όταν το 1961 σακάτεψαν στο ξύλο τους παίκτες του Παναιγιάλειου για να εκδικηθούν το σπάσιμο του ποδιού του Πολυχρονίου. Με τους κόκκινους στο ματς του 1966 εναντίον του Πανσερραϊκού στο Καραϊσκάκη, όταν ο Γιούτσος είχε κολλήσει την μπάλα στο μπούτι για να μπει στα δίχτυα και να πάρει το πρώτο πρωτάθλημα η ομάδα του Μπούκοβι. Δεκαεπτά χρόνια στο εξωτερικό, έπαιρνα κάθε Τρίτη την «Απογευματινή της Δευτέρας» για να δω τι κάνουν οι κόκκινοι. Ουδόλως με ενδιέφερε ότι ο Ολυμπιακός έκανε να πάρει 10 χρόνια πρωτάθλημα τα «πέτρινα» χρόνια. Και τι έγινε; Κύπελλα υπάρχουν πολλά. Ασε να μην κουράζουμε και τις καθαρίστριες να κάθονται να τα γυαλίζουν που σκουριάζουν, επειδή είναι κοντά στη θάλασσα... Μέχρι που μια στιγμή, σαν Παύλος στον δρόμο προς την Ιερουσαλήμ, έχασα την πίστη μου.

Αταβιστικά δηλώνω Ολυμπιακός. Λογικά πιστεύω ότι ο Ολυμπιακός πούλησε ένα κομμάτι από την ψυχή του για μερικά κιλά παλιοσίδερα. Γιατί έστω και σαν φαντασίωση από την εποχή του Μαντζαβελάκη με το «βαλιτσάκι», μέχρι τον Καπετάνιο με τους διαιτητές του, οι Ολυμπιακοί γούσταραν να πιστεύουν ότι κάθε Κύπελλο που πήραν,το πήραν με το σύστημα να τους πολεμάει. Αλήθεια; Μη γελάσω. Γιατί ούτε ο βουλευτής της ΕΡΕ και πρόεδρος
του Ολυμπιακού Βασίλης Ανδριανόπουλος ήταν ακριβώς λαϊκός αγωνιστής ούτε ο Νίκος Γουλανδρής λιμενεργάτης.

Οι ολυμπιακοί όμως πάντα πιστεύουν ότι ο Ολυμπιακός είναι κάτι άλλο από τους προέδρους του και απλώς τους κάνουν τη χάρη να διαχειρίζονται την ομάδα. Οχι ότι ο πρόεδρος τους κάνει χάρη και για να μένει ευχαριστημένοςχρειάζεται πέντε Αλέφαντους και δέκα Σάββες να του λένε πόσο γίγαντας είναι και οι ίδιοι να κάνουν τη χορωδία των πιστών. Οποιος το καταλαβαίνει, το καταλαβαίνει. Οι υπόλοιποι δεν χρειάζεται να το προσπαθήσουν. Η ψυχή, αντίθετα με τα πρωταθλήματα, δεν μετριέται με αριθμούς.



Ο Αντώνης Πανούτσος , πέρα από ακόμα ένα απολαυστικό άρθρο (γράφει εκατοντάδες από δαύτα κάθε χρόνο) θέτει ένα ζήτημα που επιφανειακά είναι αθλητικό , αλλά με μία προσεκτικότερη ματιά αποδεικνύεται βαθιά κοινωνικό. Και βέβαια αναφέρεται σε μία , κατά καιρούς σφοδρα αμφισβητήσιμη , παροιμία : 'Ο σκοπός αγιάζει τα μέσα'.

Πριν απ'όλα να πω ότι θεωρώ και τα 11 πρωταθλήματα που έχει κατακτήσει ο Ολυμπιακός τα τελευταία 12 χρόνια απόλυτα δίκαια , όπως και την κατάκτηση του νταμπλ το 2004 από τον ΠΑΟ τη θεωρώ απόλυτα δίκαιη (όπως και την κατάκτηση των κάμποσων τελευταίων πρωταθλημάτων από τον ίδιο στο μπάσκετ). Με λύπη μου όμως διαπιστώνω ότι για πολλούς η κατάκτηση του πρωταθλήματος από κύριος στόχος που οφείλει να είναι για μία ομάδα που είναι καταδικασμένη να συντρίβει όλους τους εν Ελλάδι αντιπάλους της, δηλαδή για τον Ολυμπιακό έχει γίνει αυτοσκοπός . Πολλοί θεωρούν ότι το πρωτάθλημα πρέπει να κερδίζεται με κάθε μέσο : λυπάμαι , αλλά δεν μπορώ να υιοθετήσω τέτοιες πρακτικές.

Μία αρκετά διαδεμένη άποψη πέρυσι μετά το παιχνίδι Καλαμαριά-Ολυμπιακός και την υπόθεση Βάλνερ (βλέπε ΥΓ) ήταν 'να κάνουμε ένσταση για να πάρουμε το πρωτάθλημα' , όταν το αναμενόμενο θα ήταν 'να κάνουμε ένσταση γιατί υπήρξε παρατυπία'. Μπορεί η πρώτη άποψη να μην περιγράφει κάτι παράνομο , αλλά δείχνει κάτι μάλλον διεστραμμένο. Αντίστοιχα , υπάρχουν απόψεις που διατυπώνονται σε εκπομπές επικοινωνίας αθλητικών ραδιοφωνων : 'Γουστάρω να κερδίζω το βαζελο με κάλπικο πέναλτι από τη σέντρα'. Μιλάμε για αληθινό παραλογισμό...

Φυσικά το να υποστηρίζεις την ομάδα σου , ακόμα και να έχεις 'ψύχωση για το έβδομο' όπως είχε δηλώσει ο Κάτανετς λίγο πριν απολυθεί το 2003 είναι απόλυτα θεμιτό , έως και επιθυμητό. Αλλά το να ζητάς υπόγειες διαδρομές με παράγοντες και διαιτητές , το να ζητάς διευκολύνσεις από αντίπαλες ομάδες και άλλα τέτοια είναι πράγματα και παράνομα και ανήθικα και δεν έχουν καμία θέση στον αθλητισμό.

Το βασικό πρόβλημα όμως είναι ότι αυτό επεκτείνεται και στην κοινωνία και δε μένει μόνο στον αθλητισμό. Σύντομα θα έρθει η συνέχεια του άρθρου με μεγαλύτερη ανάλυση και μία αρκετά ενδιαφέρουσα (πιστεύω) επέκταση.

ΥΓ.Και να κάνω ένα μεγάλο υστερόγραφο διατυπώνοντας την άποψή μου για το ματς με την Καλαμαριά. Ο Ολυμπιακός δεν έπρεπε να είχε κάνει ποτέ ένσταση . Εφόσον έχασε , το ματς είχε τελειώσει. Δεδομένου όμως ότι έκανε και ότι η πρωτόδικη απόφαση (αν και νομικά αστήρικτη και εντελώς αλλοπρόσαλλη) ήταν να ξαναπαιχτεί ο αγώνας , θα έπρεπε να είχε κατέβει η ομάδα να πάρει τους 3 βαθμούς στο χορτάρι. Θα τους είχε κερδίσει εντός αγωνιστικών χώρων , ίσως εκμεταλλευόμενη κάποιες καταστάσεις και με μία κάποια νομική βοήθεια , αλλά εν τέλει η νίκη θα είχε επιτευχθεί μέσα στις τέσσερις γραμμές. Εφόσον όμως ούτε αυτό έγινε και πήγαμε στη δευτεροβάθμια επιτροπή και στη συνέχεια η Καλαμαριά προσέφυγε στο CAS , θα έπρεπε ο Ολυμπιακός να διευκολύνει όσο ήταν δυνατό την κατάσταση και να επισπεύσει τις διαδικασίες για να βγει γρήγορα η απόφαση.

Τελικά , η βαθμολογία επικυρώθηκε με βάση την απόφαση της δευτεροβάθμιας επιτροπής μιας και το CAS δεν πρόλαβε να εκδικάσει ττην υπόθεση και απέρριψε τα ασφαλιστικά μέτρα της Καλαμαριάς. Να (ξανα)σημειώσω εδώ ότι θεωρώ την κατακτηση του περσινού πρωταθλήματος απόλυτα δίκαιη : αν η ΑΕΚ ήθελε και άξιζε τόσο πολύ το πρωτάθλημα , ας είχε κερδίσει τον Αρη εντός έδρας. Αντ'αυτού ο Άρης του Ντούσαν Μπάγεβιτς πήρε την ισοπαλία με 1-1 και έκοψε το πρωτάθλημα από την ΑΕΚ : ίσως να ήταν και αυτό μία μορφή εκδίκησης του Μπάγεβιτς (πέρα από τα 4 πρωταθλήματα που κατέκτησε αργότερα ως προπονητής του Ολυμπιακού στις δύο θητείες του) προς αυτούς που του πετούσαν πεντοχίλιαρα το 1996 . Αλλά δε νομίζω να δικαιουται δια να ομιλεί μια ομάδα που στα play off τερμάτισε τρίτη , πίσω ακόμα και από τον διαλυμένο Παναθηναικό που οι οπαδοί του αντί να πηγαινουν στο γηπεδο διαδήλωναν και έχοντας εισπράξει τέσσερα τεμάχια από Παναθηναικό και Άρη ενώ δεν κατάφερε να κερδίσει ούτε καν τον Πανιώνιο στην Νεα Σμύρνη ...

Όσο για τον Παναθηναικό ? φυσικά και δεν μπορεί να μιλήσει η ομάδα που τερμάτισε για τρίτη συνεχόμενη φορά τρίτη στην κανονική διάρκεια του πρωταθλήματος πίσω μέχρι και από την ΑΕΚ και αφού πρώτα εισέπραξε τέσσρα από το Θρύλο μέσα στον Ναό για το Κύπελλο , τον Ιανουάριο. Το πιο σημαντικό απ'όλα ήταν η χυδαία συμπεριφορά της Καλαμαριάς στο τέλος , μετά την επικύρωση της βαθμολογίας , όπου αποσύρθηκε από την υπόθεση και έτσι δε θα μάθουμε ποτέ την τελική απόφαση του CAS (η οποία όπως είναι ηλίου φαεινότερο θα δικαίωνε πλήρως τον Ολυμπιακό : οι κανονισμοί είναι σαφείς και τα δεδικασμένα ανα την Ευρώπη πολλά).Κλείνει αυτό το μεγάλο υστερόγραφο.

ΥΓ2. Και να κάνω ακόμα ένα υστερόγραφο αυτή τη φορά για το ματς της 11ης Μαίου 2003 στη Ριζούπολη : ΟΣΦΠ-ΠΑΟ 3-0. Υπενθυμίζω τις συνθήκες : μία αγωνιστική πριν το τέλος , ο Παναθηναικός κατέβαινε στη Ριζούπολη να αντιμετωπίσει τον Ολυμπιακό με 3 βαθμούς προβάδισμα . Ο Παναθηναικός ήθελε νίκή ή ισοπαλία για να κατακτήσει και μαθηματικά το πρωτάθλημα που θα ήταν το πρώτο μετά από 6 συνεχόμενα του αιωνίου αντιπάλου του ή ήττα με ένα γκολ διαφορά ώστε εάν στην τελευταία αγωνιστική Ολυμπιακός και Παναθηναικός έφερναν το ίδιο αποτέλεσμα (πράγμα που έγινε) , οι διαφορές τους θα λύνονταν σε μπαράζ.

Αντί για όλα αυτά ο Παναθηναικός πήγε στη Ριζουπολη και κονιορτοποιηθηκε από τον Ολυμπιακό ο οποίος τον συνέτριψε με 3-0 σκορπίζοντας τον στα τέσσερα σημεία του ορίζοντα.Το σκορ μαλιστα θα μπορούσε να πάρει επικές διστάσσεις εάν στο τέλος ο Ολυμπιακός ήταν πιο προσεκτικός στο τελείωμα των τετ-α-τετ με Τζόρτζεβιτς , Οφοίκουκε και άλλους.

Ακούστηκαν πολλά για συνθήκες τρομοκρατίας στο γήπεδο και άλλα φαιδρά : όποιος δει το βίντεο του αγώνα θα διαπιστώσει ότι στα 90 λεπτά του αγώνα , στα 90 αυτά αγωνιστικά λεπτά , εκεί που παίζεται το ποδόσφαιρο , εκεί που πρέπει να αποδειξεις ποιος είναι καλύτερος , στον αγωνιστικό χώρο της Ριζούπολης δεν έπεσε ούτε τσίχλα . Οσα έγιναν πριν ή μετά είναι σαφώς καταδικαστέα (άλλωστε υπήρξε τιμωρία της έδρας του Ολυμπιακού : λάθη έγιναν και τιμωρηθήκαμε για αυτά) , αλλά εκεί που παίζεται το ποδόσφαιρο , δεν έπεσε ούτε τσίχλα .

Ο Ολυμπιακός έχει κερδίσει με 2-4 μεσα στην Τούμπα ενώ από την 4 έφευγαν κατά τη διάρκεια του αγώνα πέτρες , νιπτήρες , μέχρι και σιφώνια που είχαν ξηλώσει από τις τουαλέτες. Αλλά ακόμη και έτσι, σε καθεστώς ζούγκλας και τρομοκρατίας , έδειξε ποια έιναι η καλύτερη ομάδα θριαμβεύοντας με 2-4 . Γιατί έτσι κάνουν οι ομάδες που έχουν την πραγματική υπεροχή : κερδίζουν τον αντίπαλο ό,τι και αν γίνεται στην εξέδρα και συντρίβουν αυτόν που έρχεται για τρία αποτελέσματα (νίκη , ισοπαλία ή ήττα με ένα γκολ διαφορά) με 3-0 ...

ΥΓ3. Δεν είναι στήλη το 'Περί στόχου και αυτοσκοπού' , απλά σπάω το άρθρο στα δύο για να διατυπώσω και παράπλευρες απόψεις . Η συνέχεια θα έρθει μέσα στις επόμενες λίγες μέρες.

Off we go...

Μετά από περίπου δύο βδομάδες δοκιμών και αλλαγών , εδώ και λίγα λεπτά είμαστε και επίσημα στον αέρα. Συγκεκριμένα , έχω ήδη λινκάρει το blog στην υπογραφή μου στα δύο fora στα οποία συμμετεχω (υπερ)ενεργά : στο shmmy.ntua.gr στο adslgr.com και έπεται και το Messenger . Προηγηθηκε fine tuning αρκετών ημερών , brainstorming και κατηγοριοποιήση κάμποσων ιδεων για μελλοντικά ποστ και όχι μόνο , μία ultra-private και μία private περίοδος 'εκπομπών' και τώρα είμαστε έτοιμοι για την public RC1 release .

Πιστεύω έχει δημιουργηθεί μία κρίσιμη μάζα δημοσιευσεων , οπότε αναμένω με χαρά τα σχόλιά σας. Και επειδή έχω λάβει σχετικά σχόλια (όχι μέσω του blog) , να κάνω δύο επισημάνσεις :

α)ναι , θα ασχοληθώ και με τη σημερινή (δηλαδή τωρινή) επικαιρότητα , δεν είμαι παρελθοντολάγνος ή ίσως και να είμαι (άλλωστε ο καλύτερος τρόπος για να εκτιμήσεις το παρόν και να προβλέψεις το μέλλον είναι να δεις το παρελθόν) , αλλά όχι τόσο ώστε να ξεχνάω τί γίνεται γύρω μου σήμερα.

β)ναι , το ότι στα δύο πρώτα μου πολιτικά-κοινωνικά ποστ έχουμε το φαινόμενο στο ένα να την 'πέφτω' στον πρόεδρο του ΣΥΝ για τις δηλώσεις του για την πώληση του ΟΤΕ και στο άλλο να συμφωνώ απόλυτα με έναν βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ (ο οποίος αν δεν κάνω λάθος πάντως , δεν προέρχεται από τον ΣΥΝ , αλλά από μία άλλη από τις υπόλοιπες 10+ συνιστώσες του) ίσως και να δείχνει ότι είμαι αντιφατικός τύπος. Αλλά μάλλον πιστεύω ότι δείχνει ότι δεν είναι όλοι οι άνθρωποι πρόβατα και βλέπουν τα πάντα σε άσπρο και μαύρο : οι καλές κινησεις επιβραβεύονται και οι άστοχες δηλώσεις δέχονται δριμεία κριτική ανεξαρτήτως προσώπου και πολιτικής τοποθέτησης , κρίνω την ουσία και το είναι κάποιου , όχι το φαίνεσθαι , πόσο μας έχει λείψει αυτό στην Ελλάδα... Εν τέλει μπορεί να'ναι και αυτό μία αντίφαση , όπως έχει πει και ο Αποστολος Δοξιάδης στο 'Ο Θείος Πέτρος και η Εικασία του Γκόλντμπαχ' : ο άνθρωπος προχωράει στη ζωή του μέσα από τις αντιφάσεις του...

Και για κλείσιμο κάτι φαινομενικά άσχετο , αλλά πάντα επικαιρο , εξαιρετικά αφιερωμένο :

Θερμοπύλες

Στίχοι: Κωνσταντίνος Καβάφης

Τιμή σ' εκείνους όπου στην ζωή των
ώρισαν και φυλάγουν Θερμοπύλες.
Ποτέ από το χρέος μη κινούντες·
δίκαιοι κι ίσιοι σ' όλες των τες πράξεις,
αλλά με λύπη κιόλας κι ευσπλαχνία·
γενναίοι οσάκις είναι πλούσιοι,
κι όταν είναι πτωχοί, πάλ' εις μικρόν γενναίοι,
πάλι συντρέχοντες όσο μπορούνε·
πάντοτε την αλήθεια ομιλούντες,
πλην χωρίς μίσος για τους ψευδομένους.

Και περισσότερη τιμή τούς πρέπει
όταν προβλέπουν (και πολλοί προβλέπουν)
πως ο Εφιάλτης θα φανεί στο τέλος,
κι οι Μήδοι επί τέλους θα διαβούνε


(άλλωστε το μέρος της υπογραφής μου που δεν άλλαξα λέει :
Επιτυχία είναι το να πηγαίνεις από τη μία αποτυχία στην άλλη χωρίς να χάνεις το κουράγιο σου.-Ουίνστον Τσώρτσιλ
Σημασία δεν έχει να νικάς,αλλά να πέφτεις ηρωικά.-Ο υποφαινόμενος)

Enjoy :)

I'm an engineer

Επειδή με τα δύο τελευταία ποστ παραβάρυνε το κλίμα και χάνουμε views :P , σήμερα θα αλαφρύνω λίγο την κατάσταση.

Όπως βλέπετε και στα δεξιά σας, σπουδάζω Ηλεκτρoλόγος Μηχανικός και Μηχανικός Υπολογιστών στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο (ΗΜΜΥ ΕΜΠ) . Παίρνει τόση ώρα για να γράψεις τον τίτλο της σχολής, φανταστείτε πόσα χρόνια παίρνει για να την τελειώσεις. Και για όσους ενδιαφέρονται έχω επιλέξει την κατεύθυνση Τηλεπικοινωνιών και Δικτύων με μαθήματα από τις ροές Τηλεπικοινωνιών , Δικτύων , Ρομποτικής και Οικονομικών.

Ας δούμε όμως μαζί ένα βίντεο που δείχνει το μικρό τυρέμπορα σε ηλικία 8 ετών εδώ (προφανώς η λέξη 'τυρέμπορας' στα American Εnglish μεταφράζεται σε 'Ντίλπερ') :




Και εδώ βλέπουμε μία σκηνή από το μέλλον κατά την εργασιακή μου σταδιοδρομία ως Chief Network Engineer στην Cisco USA Ltd (το μόνο μη ρεαλιστικό κομμάτι του βίντεο είναι η καράφλα που κατά λάθος μου εχουν βάλει, όλα τα άλλα είναι καθημερινά πράματα για εμάς τους μηχανικούς) :




-Can he live a normal life?
-No , he will be an engineer.


ΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑ , Μεγάλη Αλήθεια...

Θέματα εκ του μη όντος ΙΙ

Για δεύτερη συνεχόμενη μέρα θα δημοσιεύσω θέμα που άπτεται της ίδιας στήλης . Έτσι , για να σας κρατάω σε αγωνία για το ποιες θα είναι οι υπόλοιπες στήλες.
Σημερινό θέμα εκ του μη όντος είναι ο γάμος ομοφυλόφιλων (ή γάμος ομοφύλων, διαφορά υπάρχει , αλλά θα γίνεται αδιάκριτα η χρήση της μίας λέξης ή της άλλης). Πριν να ξεκινήσω την ανάλυση για αυτό το θέμα , ας κάνω μία παρένθεση με μία παράγραφο.

Από μικρός πήγαινα στην εκκλησία. Ο πατέρας μου είναι ψάλτης εδώ και περίπου 55 χρόνια. Για περίπου 4,5 χρόνια ντυνόμουν παπαδάκι στην τοπική ενορία κάθε Κυριακή καθώς και σε κάθε μεγάλη γιορτή. Και αυτό το έκανα όχι επειδή με υποχρέωνε κανείς , αλλά επειδή το ήθελα εγώ ο ίδιος. Δεν μπορώ όμως να μην αναγνωρίσω ότι στη σημερινή "Εκκλησία της Ελλάδος" υπάρχουν πολλές στρεβλώσεις. Είχα την τύχη να μεγαλώσω σε μια περιοχή που διοικητικά υπάγεται στο Οικουμενικό Πατριαρχείο Κωνσταντινούπολης (Ιερά Μητρόπολις Νήσων Κω και Νισύρου) και καμία απολύτως σχέση (ευτυχώς) δεν έχει με την Αρχιεπισκοπή Αθηνών . Έτσι , ποιμαντικά , είχα τόση σχέση με τον Χριστόδουλο όση και με τον Αρχιεπίσκοπο Αυστραλίας : απολύτως καμία και χαίρομαι ιδιαίτερα για αυτό. Αναλυτικό ποστ για την εκκλησία θα γράψω μελλοντικά. Απλά να σημειώσω ότι όσο πιο ψηλά ανεβαίνεις στην ιεραρχία , τόσο περισσότερο πιθανό είναι να δεις λερωμένα χέρια. Βλέπουμε κατά καιρούς τις οικονομικές ατασθαλίες των μητροπολιτών κοκ . Εχει υπάρξει καταγεγραμμένη δήλωση του Χριστόδουλου ότι 'μόνο όποιος ψηφίζει ΛΑΟΣ είναι καλός χριστιανός' και πολλά ακόμα. Αντίθετα , υπάρχουν απλοί παπάδες με τους οποίους χαίρεσαι να μιλάς. Ανοιχτόμυαλοι μορφωμένοι άνθρωποι με άποψη με τους οποίους συνήθως συμφωνώ ή κάποιες φορές χαίρομαι να διαφωνώ. Στην πραγματικότητα , αναγνωρίζω δύο εκκλησίες : υπάρχει η εκκλησία η οποία είναι αυτό το διεφθαρμένο (στην πάνω μεριά του, όσο πιο ψηλά τόσο το χειρότερο) πράγμα που βλέπουμε σήμερα και από την άλλη η Εκκλησία με ε κεφαλαίο που είναι ο λόγος του Θεού και του Ιησού Χριστού. Βασικό πρόβλημα ? Η εκκλησία σε πολλές περιπτώσεις έχει φύγει μίλια μακριά από την Εκκλησία...

Disclaimer : δεν είμαι ούτε έχω καμία απολύτως όρεξη να γίνω ομοφυλόφιλος. Μου αρέσουν πολύ οι κοπέλες και μόνον αυτές και ας μας τυραννάνε (βγαίνω offtopic), αλλά αυτό δε σημαίνει ότι δε θα έχω άποψη για τα δικαιώματα μιας κοινωνικής ομάδας στην οποία δεν ανήκω , δεν επιθυμώ να ανήκω και δεν υπάρχει περίπτωση να ενταχθώ ποτέ εις τον αιώνα τον άπαντα...

Ας εξετάσουμε το θέμα μας λοιπόν. Πρώτος ο Ιησούς δίδαξε πράγματα που για την εποχή Του ήταν πρωτοποριακά . Η ισότητα των δύο φύλων ενώ μέχρι τότε οι γυναίκες θεωρούνταν πράγματα και όχι άνθρωποι , η ανεξιθρησκεία και η ελευθερία επιλογής ενώ τότε όλοι έκαναν προσπάθειες βίαιου προσηλυτισμού , η κοινοκτημοσύνη (η οποία διδάσκεται και στον κομμουνισμό , προσοχή εδώ , θα αναφερθώ μελλοντικά εκτενώς στο γιατί θεωρώ τον Ιησού τον πρώτο και μεγαλύτερο ριζοσπάστη Αριστερό στην παγκόσμια Ιστορία και γιατί θα περίμενε κανείς οι Χριστιανοί Ορθόδοξοι να ψηφίζουν σε ποσοστά 90% το ΚΚΕ και να αντιπαθούν τη Δεξιά) ενώ τότε υπήρχαν πλούσιοι και φτωχοί με μεγαλύτερες αντιθέσεις ακόμα και από σήμερα , η αγάπη προς τον πλησίον και η κοινωνική αλληλεγγύη ενώ τότε μαίνονταν πόλεμοι παντού είναι μερικά από αυτά και μπορώ να συνεχίσω για πάντα μιας και η διδασκαλία Του δεν εξαντλείται ποτέ...

Έχουμε λοιπόν μία κοινωνική συμπεριφορά .Κάποιοι συμπολίτες μας προτιμούν να διατηρούν ερωτικές σχέσεις με ομόφυλούς τους . Ποια η άποψή μου για αυτό ? Υπάρχει μία ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΗ 10λεπτη περίπου συνέντευξη του βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Γρηγόρη Ψαριανού το Σεπτέμβρη του 2007 στους 'Πρωταγωνιστές' του Mega και τον Σταύρο Θεοδωράκη , λίγες μέρες πριν να ορκιστεί βουλευτής . Αφιερώστε 10 λεπτά από το χρόνο σας και δείτε την , πραγματικά αξίζει. Η συνέντευξη που προβλήθηκε είχε διάρκεια 20 λεπτά , αλλά δυστυχώς έχουν ανέβει μόνο τα πρώτα 10. Ευτυχώς τη διαθέτω ολόκληρη οπότε και θα την ανεβάσω σύντομα . Όταν γίνει αυτό θα γράψω σχετικό ποστ και θα λινκάρω το βιντεάκι. Με βρίσκει πρακτικά απόλυτα σύμφωνο με όλα όσα λέει στο εικοσάλεπτο εκτός από ένα-δύο σημεία τα οποία θα θίξω μελλοντικά όταν έρθει η ώρα του αντίστοιχου ποστ. Ερωτάται και για το θέμα μας . Και με την τοποθέτησή του συμφωνώ απόλυτα. Πρακτικά , θα μπορούσα να τα έλεγα εγώ αυτά που είπε και όχι ο Ψαριανός. Ας δούμε λοιπόν τι λέει (μέχρι να ανέβει το βιντεάκι σας ζητώ να πιστέψετε ότι πράγματι τα λέει αυτά , μόλις ανέβει θα δείτε ότι είχατε δίκιο που με πιστέψατε), ξεκινάει ο Θεοδωράκης :

-Τα ομοφυλόφιλα ζευγάρια?
-Ο καθένας είναι ελεύθερος να καταστραφεί όπως νομίζει. (γέλια). Χιούμορ είναι αυτό. Είναι απόλυτο το δικαίωμα σε οποιονδήποτε να διαλέγει με ποιον θα το κάνει. Και με ποιον θα το κάνει και πώς θα το κάνει . Δηλαδή προς Θεού. Αλλά όχι να μας αυτώσουνε κιόλας. Υπάρχει ένας ρεβανσισμός. Μέσα στα μέσα τηλεοράσεις ραδιόφωνα , θέατρο , σινεμά και τέτοια , άμα δεν είσαι λίγο γκέυ , τον πούλο , σε κόβουνε .
-Να υιοθετούν παιδιά τα ομοφυλόφιλα ζευγάρια?
-Αν είναι σίγουροι ότι μπορούν να τα αναθρέψουν ελεύθερα...
-Ναι, ποιος θα το αποφασίζει αυτό?
-Έλα ντε, εμείς που κάνουμε παιδιά , ποιος αποφασίζει ότι μπορούμε ? Εγώ και η Πολυξένη ας πούμε κάνουμε ένα παιδί. Ποιος μας είπε ότι εγώ κάνω για μπαμπάς και αυτή κάνει για μαμά? Το ίδιο και ο Γρηγόρης με τον Σταύρο υιοθετούν ένα παιδί , από εκεί και πέρα ξέρω γω [δύο-τρεις λέξεις που δεν κατάλαβα] είναι θέμα... είναι δύσκολο θέμα.

Και ναι αυτή είναι η τοποθέτηση μου ακριβώς. Φυσικά και να επιτρέπεται ο γάμος ομοφυλων ζευγαριών . Να έχουν κατοχυρωμένα δικαιώματα ζευγαριού . Υπάρχει πράγματι αυτός ο ρεβανσισμός όμως , μία αντίστροφη μορφή ρατσισμού δημιουργείται σιγά-σιγά. Όσο για την υιοθεσία , όσο μπορεί να κρίνει ένα σημερινό ζευγάρι ότι μπορεί να κάνει παιδί , άλλο τόσο μπορεί και ένα ομόφυλο .Πόσα και πόσα παιδιά 'κανονικών' οικογενειών δε βρίσκονται μπλεγμένα με ναρκωτικά , με τάσεις εγκληματικότητας κοκ? Πράγμα που δείχνει ότι για να πετύχει μια οικογένεια ως θεσμός δεν είναι εχέγγυο επιτυχίας η ύπαρξη ετερόφυλων ζευγαριών . Αλλά ας το ξεχάσουμε προς το παρόν το ιδιαίτερο και πραγματικά δύσκολο θέμα της υιοθεσίας. Ας ξεκινήσουμε από τα βασικά και ας μείνουμε μόνο στο γάμο.

Πριν απ'όλα το θεωρώ αδιανόητο σε μία πολιτισμένη χώρα του 21ου αιώνα να μην μπορεί ο καθένας να διαλέξει τον ερωτικό του σύντροφο και να μπορεί να κατοχυρωθεί και νομικά για αυτό (κοινή φορολογική δήλωση, κοινή περιουσία και ό,τι συνεπάγεται η συγγένεια πρώτου βαθμού*). Δηλαδή δεν μπορώ να φανταστώ άνθρωπο που να το αρνείται αυτό από τον συνάνθρωπό του. Δεν μπορώ να καταλάβω πώς μπορεί να τεθεί καν ζήτημα και να μην υπάρχουν γάμοι ομοφυλων ζευγαριών , το βρίσκω θέμα εκ του μη όντος. Η ελευθερία επιλογής είναι αυτονόητο δικαίωμα . Και ακριβώς την ελευθερία επιλογής δίδαξε και ο Ιησούς και εδώ έρχεται το θέμα της εκκλησίας και της Εκκλησίας..

Σε πρώτο επίπεδο , θα περίμενε κανείς να υπάρχει νομοθετικό πλαίσιο από την Πολιτεία έτσι ώστε και να μπορούν να γίνουν πολιτικοί γάμοι ετερόφυλων ζευγαριών, αλλά και όποιοι δε θέλουν να παντρευτούν να έχουν το δικαίωμα να υπογράψουν ένα σύμφωνο ελεύθερης συμβίωσης.. Αλλά ούτε καν αυτό δεν έχει γίνει. Το σύμφωνο ελεύθερης συμβίωσης αφορά ετερόφυλα ζευγάρια (στυγνός ρατσισμός) και οι πολιτικοί γάμοι ομοφυλων παίζουν πρώτη είδηση λες και διαπράχθηκε έγκλημα...

(Δεν αναφέρομαι καν στο σύμφωνο ελεύθερης συμβίωσης ως επιλογή για τα ετερόφυλα ζευγάρια. Το θεωρώ αυτονόητο . Εάν ένα ετερόφυλο ζευγάρι δε θέλει να παντρευτεί τί θα κάνει? δηλαδή τα εν τέλει χωρισμένα ζευγάρια που παντρεύτηκαν γιατί δεν είχαν την επιλογή του συμφώνου είναι καλύτερα από τα ζευγάρια που θα είχαν την ευκαιρία να το υπογράψουν και να δουν πώς θα τα πάνε μαζί ? Θα περίμενε κανείς η ίδια η εκκλησία να είναι η πρώτη που θα υποστήριζε το σύμφωνο ελεύθερης συμβιώσης μιας και η ελευθερία επιλογής διδάχθηκε από τον ίδιο τον Ιησού, αλλά τότε δε θα λεγόταν εκκλησία , αλλά Εκκλησία...)

Πάμε και σε δεύτερο επίπεδο. Ακριβώς με την ίδια λογική της από πάνω παρενθετικής παραγράφου , θα περίμενε κανείς η εκκλησία να είναι η πρώτη που θα υποστηρίζει τέτοιους γάμους και να είχε ήδη γράψει νέα κείμενα για το Μυστήριο τέλεσης θρησκευτικών γάμων ομοφυλων ζευγαριών .Αντίθετα διαφωνεί με τη διδασκαλία του ίδιου του Ιησού και η επίσημη θέση της είναι :

E. ΚΟΛΛΑΣ
γενικός γραμματέας Ιερού Συνδέσμου Κληρικών Ελλάδας

«H ομοφυλοφιλία είναι μια διεστραμμένη παρεκτροπή από του φυσικού. Είναι μία θεομίσητη μιαρή πράξη εντελώς έξω από την ακτινοβολία του χριστιανισμού. Είναι το όνειδος της ανθρωπότητας και ο μεγάλος κίνδυνος της ανθρώπινης κοινωνίας με ανυπολόγιστες επιπτώσεις. Επιφέρει συσκότιση των φύλων και εμπνέει ιδεολογίες που προωθούν την αμφισβήτηση της οικογένειας, η οποία κατά τη φύση αποτελείται από δύο ετερόφυλους γονείς, τον άνδρα και τη γυναίκα. Παρίσταται ανάγκη όπως μπροστά σε αυτή τη λαίλαπα της ομοφυλοφιλίας, πολιτεία, εκκλησία και κοινωνία γενικώς, προ της διάλυσης της οικογένειας και της πολλαπλής διάβρωσης της κοινωνίας μας, να φροντίσουν ώστε να παταχθεί η μυσαρή αυτή πράξη της ομοφυλοφιλίας με τα απαραίτητα δραστικά μέτρα πριν να είναι πολύ αργά».


Τέτοιος σκοταδισμός ούτε στο Μεσαίωνα και τέτοια αφαίρεση του δικαιώματος της ελεύθερης επιλογής ούτε από τους Τελώνες και τους Φαρισαίους. Ο κληρικός αυτός προδίδει τον ίδιο τον Ιησού και αποδεικνύει ότι ο ίδιος είναι κομμάτι της εκκλησίας και όχι της Εκκλησίας, δυστυχώς... Αντί ο γάμος ομοφυλων ζευγαριών να είναι ένα απόλυτα κατοχυρωμένο δικαίωμα με την εκκλησία να μπαίνει μπροστά και να υπερασπίζεται τον κάθε διαφορετικό άνθρωπο και το δικαίωμά του να έχει προσωπική άποψη και γουστο (κατά την άποψή μου άθλιο γούστο , δεν μπορώ να φανταστώ πώς σε έναν άντρα θα αρέσει ένας άλλος άντρας , αηδιάζω και ανακατεύομαι και μόνο στην ιδέα , αλλά εφόσον του άλλου του αρέσει , δε μου πέφτει λόγος, αρκεί να μη φιλιέται σε κοινή θέα μιας και κάτι τέτοιο αποτελεί φρικιαστικό θέαμα) εμμένει σε απόψεις άλλων νοοτροπιών μακριά από το πνεύμα της Εκκλησίας...

Είναι να απορεί κανείς...


*Είναι χαρακτηριστική μία ιστορία , όπου ένας ομοφυλόφιλος είχε σοβαρό τροχαίο και ήταν στην Εντατική ετοιμοθάνατος. Μόλις το έμαθε ο αγαπημένος του , έσπευσε στο νοσοκομείο για να αποχαιρετήσει τον άνθρωπο που αγαπούσε και με τον οποίο ήταν ζευγάρι. Αλλά φευ. Η είσοδος στην Εντατική σε τέτοιες περιπτώσεις επιτρέπεται μόνο σε συγγενείς μέχρι και δευτέρου βαθμού (τυπικά και νομικά καμία απολύτως σχέση δεν είχε με τον ετοιμοθάνατο σύντροφό του) , οπότε του απαγορεύτηκε. Δεν είναι πραγματικά απάνθρωπο που για ένα κενό νόμου για κάτι αυτονόητο (νομικά κατοχυρωμένη ελεύθερη επιλογή ερωτικού συντρόφου) ένας συνάνθρωπός μας δεν κατάφερε να αποχαιρετήσει τον άνθρωπο της ζωής του ?

Θέματα εκ του μη όντος Ι

Στο πρώτο ουσιαστικά ποστ του παρόντος blog (μετά το δοκιμαστικό και το εισαγωγικό) εγκαινιάζω μία από τις 'στήλες' που σκοπεύω να διατηρήσω . Ονομάζεται "Θέματα εκ του μη όντος " και αναφέρεται σε διάφορες ειδήσεις που προκύπτουν κατα καιρούς στην Ελλάδα και επί της ουσίας δεν έχουν κανέναν απολύτως λόγο ύπαρξης πέρα , ίσως , από το να έχουν κάτι να ασχολούνται οι μεγαλοδημοσιογράφοι.

Επειδή έχουν υπάρξει κάμποσα τέτοια θέματα (δυστυχώς ένα από τα αληθινά τεράστια προβλήματα τούτης δω της χώρας είναι ότι ελάχιστοι μπαίνουν στην ουσία των πραγμάτων , παρά μόνο τα εξεταζουν εντελώς επιφανειακά ξοδεύοντας σχεδόν κάθε λέξη σχολιασμού τους σε αφόρητα κλισε που αναφέρονται κυρίως στο φαίνεσθαι και στις δημιουργηθείσες εντύπωσεις και όχι στο είναι) , θα ξεκινήσω από ένα παλιό.

Και αυτό είναι το θέμα της εξαγοράς του 25% του ΟΤΕ από την Deutsche Telekom . Το 20% (μείον μία μετοχή) το αγόρασε από την MIG , το 3% από το Ελληνικό Δημόσιο και το υπόλοιπο 2% συν μία μετοχή από το ΧΑΑ . Η MIG είχε μέση τιμή κτήσης του 20% (μείον μία) των μετοχών του ΟΤΕ 23,90 ευρώ και τις πούλησε στην DT έναντι 26 ευρώ τη μία , εισπράττοντας περίπου 2,5 δις ευρώ και έχοντας καθαρά κέρδη περίπου 200 εκατομμύρια ευρώ λίγους μόλις μήνες μετά την έναρξη αγοράς των μετοχών του ΟΤΕ από την ίδια. Αφού λοιπόν έγινε η χρηματιστηριακή αυτή πράξη , πρακτικά σύσσωμη η αντιπολίτευση διαμαρτυρόταν και κατηγορούσε την MIG επειδή είχε κέρδη περίπου 200 εκατομμυρίων ευρώ απλά αγοράζοντας και πουλώντας μετοχές . Μάλιστα ο Αλέξης Τσίπρας δήλωσε ότι 'αγοράσανε και πουλήσανε αέρα' και ότι υπήρξαν 'μεσάζοντες που πήραν μίζα', όπως και 'υπόγειες διαδρομές βρώμικου χρήματος', ενώ ζήτησε 'να αποκαλυφθεί η απάτη' και 'να επέμβει ο Εισαγγελέας'. Όλα αυτά φαίνονται εδώ .

Ας χωρίσουμε το ζήτημα στα δύο για να αναλυθεί πιο εύκολα. Οι περισσότεροι πολιτικοί της αντιπολίτευσης δήλωναν ότι ήταν απαράδεκτο που η MIG είχε κέρδη 200 εκατομμυρίων σε λίγους μήνες και έλεγαν ότι η υπόθεση πρέπει να πάει στα δικαστήρια.

Το ερώτημα που δεν απάντησαν ποτέ όμως ήταν το γιατί. Εφόσον αποδεχόμαστε ότι ζούμε και δραστηριοποιούμαστε σε μία κατά βάση ελεύθερη οικονομια , η αγοραπωλησία μετοχών στο ΧΑΑ , κάθε άλλο παρά παράνομη είναι . Ποιο λοιπόν ήταν το μεμπτό στοιχείο ? πού ήταν ο 'αέρας' ? απλά η MIG και ο Ανδρέας Βγενόπουλος έκαναν μία πολύ έξυπνη επιχειρηματική-επενδυτική κίνηση και κέρδισαν σε λίγους μήνες 200 εκατομμύρια ευρώ , τα οποία εν τέλει ξόδεψε η DT (μαζί με 2,3 δις ευρώ ακόμα) και εμάς λόγος δε μας πέφτει. Προς τί λοιπόν το θέμα ? πότε ποινικοποιήθηκε η ιδιωτική παραγωγή κερδών με νόμιμα μέσα ? ήταν ένα ακόμα θέμα εκ του μη όντος , αλλά μας απασχόλησε για κάμποσες μέρες. Επειδή κάποια πράγματα από Οικονομικά δόξα τω Θεώ τα γνωρίζω , αδυνατούσα να καταλάβω προς τί όλες οι δηλώσεις από τους πολιτικούς (διάβαζα και άκουγα δηλώσεις και δεν μπορούσα να καταλάβω σε τί πράγμα αναφέρονταν) , οπότε ρώτησα έναν φίλο μου που σπουδάζει Οικονομικά , ο οποίος απορούσε μαζί μου μην μπορώντας να καταλάβει και ο ίδιος (πραγματικά κάποια στιγμή είχαμε πιστέψει ότι κάτι μας είχε ξεφύγει , επειδή δεν μπορούσαμε να καταλάβουμε προς τί η όλη συζήτηση και η παραφιλολογία) ποιο στοιχείο ήταν προς διερεύνηση στην υπόθεση...

Αφήνοντας λοιπόν πίσω μας το θέμα της αγοράς του 20% (μείον μίας) των μετοχών του ΟΤΕ από την DT , πάμε στο δεύτερο σκέλος, για πιθανούς μεσάζοντες και μίζες όπως είπε ο Τσίπρας. Υπάρχουν? αν ναι , ας πάει τα στοιχεία ή έστω τις ενδείξεις στον Εισαγγελέα . Αν όχι (ή εάν δεν έχει ενδειξεις/αποδείξεις ), τότε δεν μπορεί να μιλάει για το εν λόγω θέμα . Μόνο που δεν πήγε ποτέ στον εισαγγελέα και ο λόγος είναι απλός : αποδείξεις δεν είχε και ενδειξη ήταν (προφανώς) το κέρδος των 200 εκατομμυρίων ευρώ από την MIG . Με αυτή όμως τη συλλογιστική , κάθε αγοραπωλησία μετοχών με μεγάλο κέρδος είναι εξαρχής ύποπτη και πρέπει να διερευνηθεί : ακούγεται από μόνο του αστείο , δεν μπορεί να είναι τεκμήριο ενοχής η δημιουργία κέρδους, ούτε ποινικό αδίκημα η διαπραγμάτευση της τιμής των μετοχών .

Καταλήγουμε λοιπόν στο ότι και στις δύο πτυχές του θέματος , πρακτικά δεν υπήρχε τίποτα να συζητηθεί : η MIG έκανε μία έξυπνη κίνηση κερδίζοντας 200 εκατομμύρια ευρώ σε λίγους μήνες και οι πολιτικοί της αξιωματικής αντιπολίτευσης αντέδρασαν μάλλον γιατί κάτι έπρεπε να πουν , μόνο που σε αυτή την περίπτωση δημιούργησαν (ακόμα) ένα θέμα εκ του μη όντος ...

Φυσικά το εάν είναι θεμιτό ο ΟΤΕ να διοικείται από μία ξένη εταιρία , εάν είναι ηθικά αποδεκτές οι μηνύσεις Βγενόπουλου σε πολιτικούς αρχηγούς και διάφορα άλλα θέματα που προέκυψαν είναι διαφορετικές συζητησεις και δεν εξετάζονται στο παρόν ποστ.