Κυριακή 16 Δεκεμβρίου 2012

Κυριακάτικη Μελαγχολία

Ένα κομμάτι που ταιριάζει στη μέρα,μελοποίηση και εκτέλεση από τα Υπόγεια Ρεύματα σε ένα έξοχο ποίημα του πάντα μελαγχολικού Κώστα Καρυωτάκη.Απολαύστε ένα από τα αγαπημένα μου κομμάτια της ελληνικής δισκογραφίας, "Ανδρείκελα" :



Ανδρείκελα



Σαν να μην ήρθαμε ποτέ σ΄ αυτήν εδώ τη γη.
Σαν να μένουμε ακόμα στην ανυπαρξία.
Σκοτάδι γύρω κι ούτε μια μαρμαρυγή.
άνθρωποι στων άλλων τη φαντασία.

Από χαρτί πλασμένα κι από δισταγμό
ανδρείκελα στης μοίρας τα τυφλά δυο χέρια, 
χορεύουμε, δεχόμαστε τον εμπαιγμό, 
άτονα, κοιτώντας παθητικά τ΄ αστέρια.

Μακρινή τώρα είναι για μας η κάθε χαρά.
Η ελπίδα και η νιότη έννοια αφηρημένη.
άλλος δεν ξέρει ότι βρισκόμαστε
παρά ο όποιος πατάει επάνω μας καθώς διαβαίνει.

Πέρασαν τόσα χρόνια, πέρασε ο καιρός
κι άμα δεν ήταν η βαθιά λύπη μες στο σώμα
κι άμα δεν ήταν στην ψυχή ο πραγματικός πόνος μας
να λέει ότι υπάρχουμε ακόμα.

Δεν υπάρχουν σχόλια: